Scooba

iRobot Scooba – historia, technologie, modele, zalety i wady robota, który naprawdę mył podłogę

iRobot Scooba był jedną z najciekawszych prób stworzenia domowego automatu szorująco-zbierającego. W przeciwieństwie do większości współczesnych robotów mopujących nie przeciągał po podłodze wilgotnej ściereczki. Rozprowadzał czystą wodę z płynem, szorował powierzchnię obracającą się szczotką, a następnie zasysał brudną ciecz do osobnego zbiornika.

Pierwsza Scooba pojawiła się pod koniec 2005 roku, a regularna sprzedaż ruszyła w 2006 roku. Seria rozwijała się przez około dekadę: od dużych modeli 5000, przez popularną rodzinę 300 i niewielką Scoobę 230, aż po gruntownie przeprojektowaną Scoobę 450. Ostatecznie iRobot wygasił linię około 2016 roku, koncentrując się na prostszych robotach Braava.

Scooba do dziś ma grupę wiernych użytkowników. Powód jest prosty: dobrze utrzymany egzemplarz potrafi nie tylko odświeżyć podłogę, ale rzeczywiście zebrać z niej brudną wodę. Jednocześnie jest urządzeniem wymagającym obsługi, regularnego płukania i coraz trudniejszych do zdobycia części.

Czym był iRobot Scooba?

Scooba była rodziną robotów przeznaczonych do aktywnego mycia uszczelnionych podłóg twardych. Robot najpierw usuwał luźne zabrudzenia, później nanosił świeży roztwór, mechanicznie szorował podłogę i zasysał zużytą wodę do osobnej części zbiornika.

To najważniejsza różnica między Scoobą a typowym robotem mopującym:

• mop zwykle rozciera zabrudzenia wilgotną nakładką,
• Scooba oddzielała czystą ciecz od brudnej,
• zużyta woda była zbierana z podłogi,
• element szorujący pracował aktywnie,
• po przejeździe podłoga pozostawała wilgotna, ale nie pokryta warstwą brudnej wody.

Dlatego określanie Scooby wyłącznie jako „robota mopującego” nie oddaje jej konstrukcji. Była bliższa niewielkiemu automatowi szorująco-zbierającemu niż współczesnemu robotowi z nakładką z mikrofibry.

Dlaczego iRobot stworzył Scoobę?

Po sukcesie Roomby iRobot próbował przenieść automatyzację na inne domowe obowiązki. Odkurzanie było tylko jednym etapem utrzymania podłogi. Kolejnym miało być jej faktyczne umycie bez ręcznego mopa i wiadra.

Scooba została wprowadzona w 2005 roku, w tym samym okresie, w którym iRobot wszedł na giełdę NASDAQ. Firma rozwijała wtedy kilka kategorii robotów domowych i specjalistycznych, ale Scooba stała się drugim po Roombie ważnym produktem konsumenckim.

Projekt był ambitny, ponieważ robot musiał jednocześnie:

1. przewozić czystą wodę,
2. kontrolować jej podawanie,
3. szorować podłogę,
4. zasysać ciecz,
5. oddzielać brudną wodę,
6. unikać dywanów i schodów,
7. chronić elektronikę przed wilgocią.

W połowie pierwszej dekady XXI wieku wykonanie takiego urządzenia w kompaktowej, konsumenckiej formie było znacznie trudniejsze niż stworzenie prostego robota odkurzającego.

Jak działała Scooba?

Oddzielanie czystej i brudnej wody

Podstawą konstrukcji był zbiornik podzielony na część z czystym roztworem i komorę na wodę zebraną z podłogi. Robot nie wracał więc do rozprowadzania tej samej, już zabrudzonej cieczy.

To rozwiązanie nadal odróżnia Scoobę od wielu robotów mopujących. W typowym systemie nakładka stopniowo gromadzi brud i pracuje z nim aż do powrotu robota do stacji. Scooba zasysała ciecz na bieżąco.

Zalety

• lepsze usuwanie rozpuszczonych zabrudzeń,
• brak ciągłego rozcierania tej samej brudnej wody,
• widoczny efekt w zbiorniku zużytej cieczy,
• skuteczniejsze czyszczenie bardziej zabrudzonych podłóg.

Wady

• zbiornik należało opróżnić i wypłukać po każdym użyciu,
• kanały i uszczelki wymagały czyszczenia,
• pozostawiona brudna woda szybko zaczynała nieprzyjemnie pachnieć,
• konstrukcja była cięższa i bardziej skomplikowana od zwykłego mopa.

Wieloetapowy proces mycia

W rodzinie Scooba 300 i modelu 390 producent opisywał proces składający się z przygotowania podłogi, rozprowadzenia roztworu, szorowania i odsysania brudnej wody. Scooba 390 mogła według iRobot obsłużyć do około 450 stóp kwadratowych, czyli około 42 m², podczas jednego cyklu.

Scooba 450 otrzymała przeprojektowany trzycyklowy proces:

1. zamiatanie i wstępne zwilżenie,
2. szorowanie,
3. zbieranie cieczy gumową listwą i układem ssącym.

Producent deklarował, że model 450 czyścił podłogę do trzech razy skuteczniej od wcześniejszych Scoob. Podawał również wynik usuwania do 99,3% określonych bakterii w warunkach testowych. To jednak deklaracja producenta odnosząca się do konkretnej procedury laboratoryjnej, a nie ogólna gwarancja dezynfekcji każdej podłogi.

Obracająca się szczotka szorująca

Scooba nie opierała czyszczenia wyłącznie na wilgotnej tkaninie. W dużych modelach stosowano aktywną szczotkę, która mechanicznie pracowała na podłodze.

To pozwalało lepiej usuwać:

• zaschnięte ślady,
• lepki brud,
• zabrudzenia w strukturze płytek,
• osad w kuchni,
• ślady po obuwiu.

Szczotka była jednak także jednym z elementów wymagających najwięcej konserwacji. Włosy, osad i resztki brudu gromadziły się w jej komorze oraz przy napędzie.

Odsysanie zużytej wody

Za szczotką znajdowała się gumowa listwa i kanał zbierający ciecz. Robot miał pozostawiać za sobą podłogę jedynie lekko wilgotną.

Skuteczność zależała od:

• stanu gumowej listwy,
• czystości kanału ssącego,
• prawidłowego montażu głowicy,
• kondycji turbiny,
• równości podłogi,
• ilości podawanego roztworu.

Zużyta lub odkształcona listwa powodowała pozostawianie większej ilości wody.

Nawigacja iAdapt

Scooby nie tworzyły map znanych ze współczesnych robotów. Korzystały z reaktywnego systemu iAdapt, czujników przeszkód, zderzaka i czujników uskoku.

Robot wykonywał wiele przejazdów pod różnymi kątami. Z punktu widzenia użytkownika trasa mogła wyglądać chaotycznie, ale jej celem było wielokrotne przejechanie po każdym fragmencie podłogi.

Zalety

• brak zależności od aplikacji,
• brak konta i połączenia z chmurą,
• działanie po naciśnięciu jednego przycisku,
• niewrażliwość na zmianę ustawienia mebli.

Wady

• długi czas pracy,
• wielokrotne powtarzanie tych samych przejazdów,
• możliwość pominięcia małego obszaru,
• brak wyboru konkretnego pokoju z mapy,
• konieczność stosowania fizycznej Wirtualnej Ściany.

Chronologia modeli iRobot Scooba

Numeracja Scooby nie była całkowicie przejrzysta. Część oznaczeń różniła się zależnie od rynku, pakietu akcesoriów i kanału sprzedaży. Dlatego modele o innych numerach mogły mieć bardzo zbliżoną konstrukcję.

Scooba 5900 – pierwszy model z 2005 roku

Scooba 5900 była pierwszą wersją wprowadzoną w ograniczonej liczbie przed sezonem świątecznym 2005 roku. Pełniejsza sprzedaż serii rozpoczęła się w 2006 roku.

Najważniejsze cechy

• aktywne przygotowanie podłogi,
• podawanie roztworu,
• szczotka szorująca,
• odsysanie brudnej wody,
• oddzielne komory cieczy,
• reaktywna nawigacja,
• możliwość stosowania dedykowanego płynu.

Zalety

• rzeczywiste zbieranie brudnej wody,
• rozwiązanie niespotykane wcześniej w masowym produkcie,
• skuteczne mycie płytek i linoleum,
• wyraźnie lepszy efekt niż przy przeciąganiu wilgotnej ścierki.

Wady

• duża i ciężka konstrukcja,
• sporo elementów do płukania,
• brak samodzielnego dokowania i napełniania,
• wysoki koszt zakupu,
• rozbudowany zbiornik wymagający dokładnego mycia.

Scooba 5800 – uproszczona, tańsza odmiana

Model 5800 wprowadzono jako bardziej dostępny cenowo wariant. Podstawowy układ czyszczący pozostał zbliżony do 5900, ale ograniczono część wyposażenia i funkcji dodatkowych.

Scooba 5800 stała się dla wielu użytkowników podstawą całej starszej rodziny. Jej zaletą była stosunkowo serwisowalna konstrukcja i możliwość utrzymywania urządzenia w pracy przez wiele lat, o ile dostępne były akumulatory, gumowe listwy i elementy głowicy. Użytkownicy forów opisują egzemplarze utrzymywane w eksploatacji przez wiele lat dzięki okresowym wymianom baterii i części zużywających się. Są to jednak indywidualne doświadczenia, a nie dane o przeciętnej trwałości całej serii.

Rodzina Scooba 300 – modele 330, 340, 350, 380 i 385

Rodzina 300 rozwijała pierwotną konstrukcję. Różnice pomiędzy modelami obejmowały między innymi:

• wyposażenie zestawu,
• wielkość obsługiwanego obszaru,
• obecność Wirtualnej Ściany,
• akcesoria,
• wersję przeznaczoną dla określonego rynku,
• zmiany w zarządzaniu akumulatorem.

Modele 350 i 380 należały do najbardziej rozpoznawalnych Scoob sprzed generacji 390. Scooba 380 była często traktowana jako wyżej wyposażona wersja serii.

Największe zalety rodziny 300

• sprawdzony układ szczotki i odsysania,
• dobry efekt na płytkach,
• duży zbiornik,
• możliwość obsługi większego pomieszczenia,
• dostęp do wielu elementów po zdjęciu zbiornika i głowicy.

Największe wady

• czasochłonne płukanie po każdym cyklu,
• podatność na zużycie akumulatora NiMH,
• skomplikowane kanały wodne,
• duże gabaryty,
• brak mapowania,
• problemy z częściami po wycofaniu produktu.

Popularność serii nie była wyłącznie niszowa. W 2008 roku iRobot informował o problemach z dostępnością Scoob z powodu większego od oczekiwanego popytu i promocji sprzedażowych.

Scooba 230 – najmniejsza Scooba

Scooba 230 została przedstawiona w 2011 roku jako bardzo kompaktowy robot do łazienek, kuchni i małych przestrzeni. Jej średnica była znacznie mniejsza niż dużych modeli, dzięki czemu mogła poruszać się wokół toalety oraz pomiędzy ciasno ustawionymi elementami.

Elastyczny zbiornik wewnętrzny

Najbardziej nietypowym rozwiązaniem był elastyczny pęcherz na czystą wodę umieszczony wewnątrz wspólnej przestrzeni zbiornika. Gdy robot zużywał czystą wodę, pęcherz się zmniejszał, a miejsce wokół niego zajmowała ciecz zebrana z podłogi.

Pozwoliło to zmieścić dwa obiegi w bardzo małej obudowie.

Zalety Scooby 230

• bardzo mały rozmiar,
• dobra zwrotność w łazience,
• możliwość pracy przy toalecie i w ciasnych miejscach,
• lekka konstrukcja,
• prosta obsługa.

Wady Scooby 230

• mniejszy zasięg,
• brak pełnowymiarowej szczotki znanej z dużych Scoob,
• konieczność wcześniejszego usunięcia luźnych zabrudzeń,
• delikatny wewnętrzny pęcherz,
• bardzo trudna naprawa obudowy,
• ograniczona dostępność części.

Doświadczenia społeczności serwisowej wskazują, że perforacja lub nieszczelność elastycznego pęcherza była jednym z poważniejszych problemów Scooby 230. Konstrukcja obudowy utrudniała jego wymianę bez znacznej ingerencji w urządzenie.

Scooba 390 – dojrzała wersja rodziny 300

Scooba 390 została wprowadzona w 2012 roku. Zachowała czteroetapowy proces przygotowania, mycia, szorowania i odsysania cieczy, a jednocześnie otrzymała uproszczoną obsługę oraz zmiany w zarządzaniu energią. Producent deklarował o 30% dłuższą żywotność akumulatora względem wcześniejszych konstrukcji oraz powierzchnię do około 450 stóp kwadratowych na cykl.

Zalety

• duży obszar pracy,
• brak konieczności ręcznego zamiatania lekkich zabrudzeń przed każdym cyklem,
• aktywne szorowanie,
• zbieranie brudnej wody,
• sprawdzona konstrukcja rodziny 300,
• proste oznaczenia elementów wymagających obsługi.

Wady

• brak mapy,
• konieczność przenoszenia i ręcznego ładowania,
• długie przygotowanie oraz czyszczenie po pracy,
• hałas pompy, szczotki i turbiny,
• ograniczona przydatność na nierównych podłogach,
• pozostawianie wilgoci przy zużytej listwie.

Ówczesne recenzje chwaliły rzeczywiste mycie i brak ponownego używania brudnej wody, jednocześnie wskazując wysoką cenę zakupu.

Scooba 450 – ostatnia i najbardziej zaawansowana generacja

Scooba 450 zadebiutowała w 2014 roku i została zaprojektowana od początku jako nowa generacja, a nie tylko kolejna odmiana serii 300.

Co zmieniono?

• trzycyklowy proces czyszczenia,
• przeprojektowaną głowicę,
• inne prowadzenie wody,
• wyraźne komunikaty głosowe,
• dwa programy zależne od wielkości pomieszczenia,
• łatwiejszy dostęp do szczotki i elementów wymagających płukania,
• zmieniony sposób montażu zbiornika.

Scooba 450 miała najpierw zamiatać i wstępnie zwilżać powierzchnię, następnie intensywnie ją szorować, a na końcu zbierać ciecz gumową listwą.

Zalety Scooby 450

• najlepsza skuteczność czyszczenia w rodzinie,
• wyraźnie opracowany cykl pracy,
• dobra mechaniczna praca na twardych podłogach,
• oddzielanie czystej i brudnej wody,
• instrukcje głosowe,
• łatwiejsze płukanie głowicy niż w starszych modelach,
• dwa programy dla mniejszego i większego pomieszczenia.

Wady Scooby 450

• wysoka cena,
• duża liczba elementów mających kontakt z wodą,
• brak aplikacji i mapowania,
• konieczność obsługi po każdym cyklu,
• problemy z dostępnością części,
• starzejące się tworzywa,
• ryzyko problemów z pompą i układem przepływu.

Współcześni użytkownicy starszych egzemplarzy opisują problemy z uruchamianiem cyklu, przewodem pompy perystaltycznej, uszczelkami i kruchymi tworzywami. Są to obserwacje dotyczące kilkunastoletnich urządzeń, więc nie należy ich traktować jako dowodu, że nowe egzemplarze miały identyczną awaryjność. Pokazują jednak, z czym może dziś mierzyć się osoba kupująca używaną Scoobę 450.

Technologie charakterystyczne dla Scooby

Pompa perystaltyczna

W układzie wodnym stosowano pompę, która przetłaczała roztwór przez elastyczny przewód. Zaletą takiej konstrukcji jest ograniczenie bezpośredniego kontaktu mechanizmu pompy z cieczą.

Po wielu latach problemem może być:

• stwardnienie przewodu,
• zsunięcie rurki,
• nieszczelność,
• osłabienie przepływu,
• utrata elastyczności,
• nieprawidłowe wykrywanie obiegu wody.

W Scoobie 450 przepływ był kontrolowany przed rozpoczęciem właściwego cyklu. Jeżeli robot nie potwierdził prawidłowego doprowadzania cieczy, mógł pozostać w fazie przygotowania zamiast rozpocząć mycie.

Wykrywanie obecności wody

Scooba musiała ustalić, czy zbiornik zawiera ciecz nadającą się do pracy. Instrukcje wskazywały, że w niektórych warunkach robot mógł mieć problem z wykryciem wody destylowanej ze względu na jej niską przewodność.

To ważne, ponieważ nie każdy komunikat o braku wody oznaczał pusty zbiornik lub uszkodzoną pompę. Problemem mogła być także ciecz, której właściwości elektryczne utrudniały działanie czujnika.

Virtual Wall

Podobnie jak starsze Roomby, Scooba mogła korzystać z podczerwonej Wirtualnej Ściany. Akcesorium tworzyło niewidzialną granicę, której robot nie przekraczał.

Było to przydatne do:

• zatrzymania robota w kuchni,
• ochrony wejścia na dywan,
• oddzielenia obszaru bez drzwi,
• ograniczenia powierzchni, aby wystarczyło wody na cały cykl.

Rozwiązanie było proste, ale wymagało osobnego akcesorium i baterii.

Czujniki schodów i przeszkód

Robot miał dolne czujniki uskoku i przedni zderzak. Na mokrej podłodze ich utrzymanie w czystości było szczególnie ważne.

Zabrudzenie mogło prowadzić do:

• chaotycznej jazdy,
• zatrzymywania,
• błędnego wykrywania krawędzi,
• problemów przy ciemnych powierzchniach,
• niewłaściwego zachowania przy progach.

Specjalistyczny środek czyszczący

Dla Scooby oferowano dedykowane środki, początkowo także płyn opracowany we współpracy z Clorox, a później enzymatyczny płyn do podłóg twardych.

Nie chodziło wyłącznie o zapach. Płyn musiał:

• mieć odpowiednie pienienie,
• współpracować z pompą,
• nie pozostawiać śliskiej warstwy,
• nie przyspieszać korozji,
• nie szkodzić uszczelkom,
• umożliwiać prawidłowe wykrycie cieczy.

Aktualne wsparcie iRobot nadal podaje środki dopuszczone do stosowania w Scoobie, ale część dawnych preparatów została wycofana. Producent ostrzega przed przypadkowymi dodatkami, w tym olejkami eterycznymi.

Na jakich podłogach można było używać Scooby?

Scooba była przeznaczona do uszczelnionych powierzchni twardych, takich jak:

• płytki ceramiczne,
• linoleum,
• winyl,
• szczelnie zabezpieczone drewno,
• wybrane podłogi laminowane zgodnie z zaleceniami producenta podłogi.

Nie należało używać jej na:

• dywanach,
• wykładzinach,
• niezaimpregnowanym drewnie,
• podłogach wrażliwych na stojącą wodę,
• powierzchniach z dużymi szczelinami,
• uszkodzonych panelach.

Największym ryzykiem nie była sama obecność wody, lecz możliwość pozostawienia jej w łączeniach, gdy gumowa listwa nie zebrała całej cieczy.

Największe zalety Scooby

Rzeczywiste usuwanie brudnej wody

To najważniejsza przewaga. Scooba nie tylko rozprowadzała wilgoć, lecz zbierała ciecz wraz z rozpuszczonym brudem.

Aktywna szczotka

Mechaniczne szorowanie pozwalało usuwać zabrudzenia, z którymi zwykła nakładka mogła sobie nie poradzić podczas pojedynczego przejazdu.

Brak zależności od aplikacji

Robot działał lokalnie. Nie wymagał konta, serwera producenta, aktualizacji aplikacji ani sieci Wi-Fi.

Widoczny rezultat

Po cyklu użytkownik mógł zobaczyć zabarwioną wodę w zbiorniku. Był to czytelny dowód, że zabrudzenie zostało zebrane, a nie jedynie rozprowadzone po powierzchni.

Konstrukcja wyspecjalizowana w jednym zadaniu

Scooba nie próbowała być jednocześnie odkurzaczem do dywanów, mopem i urządzeniem ze stacją. Była zaprojektowana przede wszystkim do gruntownego mycia podłóg twardych.

Największe wady Scooby

Dużo pracy po każdym cyklu

Po sprzątaniu należało:

• opróżnić brudną wodę,
• wypłukać zbiornik,
• oczyścić filtr,
• umyć szczotkę,
• przepłukać głowicę,
• oczyścić gumową listwę,
• pozostawić elementy do wyschnięcia.

Automatyzacja dotyczyła mycia podłogi, ale nie obsługi robota.

Brak stacji serwisowej

Scooba nie napełniała się automatycznie, nie opróżniała brudnej wody i nie myła własnej szczotki. Każdy cykl wymagał przygotowania oraz ręcznego zakończenia.

Brak mapowania

Robot nie wiedział, które pomieszczenia już umył i nie pozwalał wybrać obszaru z aplikacji. W większym domu trzeba było przenosić go między pokojami.

Hałas

Pompa, szczotka, układ zasysania wody i koła pracowały jednocześnie. Scooba nie należała do cichych urządzeń.

Ryzyko usterek układu wodnego

Wilgoć, osad i detergent oddziaływały na:

• przewody,
• zawory,
• uszczelki,
• pompę,
• filtry,
• styki,
• czujniki przepływu.

Zużycie akumulatora

Starsze Scooby korzystały z akumulatorów NiMH. Dziś większość oryginalnych baterii jest zużyta, a jakość zamienników bywa nierówna. Użytkownicy opisują także problemy z rozpoznawaniem części nieoryginalnych przez Scoobę 450.

Coraz gorsza dostępność części

Gumowe listwy, pompy, elementy zbiorników i głowice są coraz trudniejsze do znalezienia. Przy zakupie używanego urządzenia wartość sprawnego kompletu części może być większa niż samego robota.

Typowe problemy eksploatacyjne Scooby

Robot nie podaje wody

Możliwe przyczyny:

• pusty lub źle zamontowany zbiornik,
• zatkany filtr zbiornika,
• zapowietrzony układ,
• zużyty przewód pompy,
• nieprawidłowo wykrywana ciecz,
• uszkodzona pompa,
• nieszczelna uszczelka.

Scooba zostawia dużo wody

Najczęściej należy sprawdzić:

• gumową listwę,
• kanał odsysania,
• poprawność montażu głowicy,
• szczelność zbiornika,
• działanie turbiny,
• równość podłogi.

Robot nie rozpoczyna cyklu

W Scoobie 450 może to wynikać z niepotwierdzonego przepływu wody, źle podłączonej szczotki, problemu z baterią albo błędu czujnika. Instrukcja wymienia między innymi nieprawidłowe połączenie przekładni szczotki z silnikiem.

Nieprzyjemny zapach

Zwykle pochodzi z:

• pozostawionej brudnej wody,
• niewypłukanego zbiornika,
• osadu w przewodach,
• wilgotnej szczotki,
• zabrudzonego filtra.

Krótki czas pracy

Może oznaczać:

• zużyty akumulator,
• niepełne ładowanie,
• duży opór szczotki,
• problem z kołem,
• niewłaściwy zamiennik baterii.

Dlaczego Scooba została wycofana?

iRobot nie wskazał jednego prostego powodu, który zamykałby całą historię produktu. W praktyce kilka czynników działało jednocześnie.

Konstrukcja była kosztowna

Scooba wymagała pomp, osobnych obiegów wody, szczotki, układu odsysania i szczelnego zbiornika. Była droższa w produkcji niż robot przesuwający nakładkę.

Wymagała dużo obsługi

Dla części użytkowników płukanie robota po każdym cyklu zmniejszało wartość automatyzacji.

Braava była prostsza

Po przejęciu Evolution Robotics iRobot rozwinął linię Braava. Roboty te były lżejsze, tańsze i łatwiejsze w obsłudze. Braava jet 240, wprowadzona w 2016 roku, korzystała z wymiennych nakładek, spryskiwania i ruchów szorujących, ale nie zasysała brudnej wody.

Rynek wybrał regularne odświeżanie

Większość klientów zaakceptowała robota, który często przeciera podłogę, nawet jeśli nie wykonuje tak gruntownego mycia jak Scooba. Prostota okazała się dla masowego odbiorcy ważniejsza niż maksymalna skuteczność jednego cyklu.

Do 2016 roku iRobot wygasił Scoobę na rzecz rodziny Braava.

Scooba a Braava – czym się różnią?

Użytkownicy porównujący oba systemy często wskazują, że Braava jest wygodniejsza, lecz Scooba lepiej radzi sobie z rzeczywiście brudną podłogą, ponieważ zbiera zużytą wodę. To doświadczenia właścicieli, a nie jednolity wynik laboratoryjny dla wszystkich modeli.

Czy Scooba wyprzedziła swoje czasy?

Pod względem sposobu mycia – tak. Wiele współczesnych robotów premium dopiero dziś wraca do pomysłu ciągłego oczyszczania elementu mopującego i oddzielania brudnej wody.

Nowoczesne roboty z wałkiem:

• podają czystą wodę,
• obracają aktywny element myjący,
• zgarniają z niego brud,
• kierują zużytą ciecz do osobnego zbiornika.

To rozwinięcie podobnej zasady, choć realizowanej w mniejszym module i połączonej z LiDAR-em, aplikacją oraz automatyczną stacją.

Scooba była jednak mniej zautomatyzowana jako cały system. Potrafiła dokładnie umyć podłogę, ale użytkownik musiał ją napełnić, przenieść, uruchomić, opróżnić i wypłukać.

Czy warto dziś kupić używaną Scoobę?

Zakup może mieć sens dla kolekcjonera, pasjonata napraw albo użytkownika, który dokładnie rozumie ograniczenia urządzenia. Nie jest to jednak najlepszy wybór dla osoby oczekującej bezproblemowego, codziennego sprzętu.

Co sprawdzić przed zakupem?

• czy robot podaje wodę,
• czy zasysa ciecz,
• czy szczotka się obraca,
• czy zbiornik jest szczelny,
• czy gumowa listwa nie jest odkształcona,
• czy akumulator utrzymuje napięcie,
• czy ładowarka jest w zestawie,
• czy nie ma korozji,
• czy dostępny jest filtr,
• czy pompa nie wydaje nietypowego dźwięku,
• czy obudowa nie jest krucha lub pęknięta,
• czy robot kończy pełny cykl.

Który model jest najciekawszy?

Scooba 390 może być łatwiejsza do zrozumienia i utrzymania dla osoby znającej starsze urządzenia. Scooba 450 oferuje najlepszy proces czyszczenia, ale jej części są trudne do zdobycia, a konstrukcja ma więcej elementów, które po latach mogą wymagać naprawy.

Scooba 230 jest interesującym urządzeniem kolekcjonerskim, lecz jej elastyczny zbiornik i trudna do rozebrania obudowa czynią ją ryzykownym zakupem użytkowym.

Czy iRobot powinien przywrócić Scoobę?

Powrót nazwy Scooba miałby sens, gdyby oznaczał urządzenie, które rzeczywiście oddziela brudną wodę, a nie kolejnego robota z wilgotną nakładką.

Współczesna Scooba mogłaby łączyć:

• wałek mopujący,
• bieżące oczyszczanie wałka,
• zbiornik brudnej wody w robocie,
• LiDAR,
• rozpoznawanie przeszkód,
• automatyczne opróżnianie i płukanie,
• suszenie elementów,
• wymienny moduł pompy,
• łatwy dostęp do przewodów.

Nowe roboty Roomba z wałkami PowerSpin i stacjami AutoWash pokazują, że część idei Scooby wraca do portfolio iRobot, choć pod marką Roomba, a nie Scooba.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy powstała pierwsza iRobot Scooba?

Pierwsze egzemplarze Scooby 5900 trafiły do ograniczonej sprzedaży pod koniec 2005 roku, a pełniejsza produkcja rozpoczęła się w 2006 roku.

Czy Scooba odkurzała przed myciem?

Duże modele wykonywały etap przygotowania podłogi i zbierania luźnych zabrudzeń. Scooba 230 była konstrukcją uproszczoną i przed jej użyciem zalecane było usunięcie większych śmieci.

Czy Scooba zbierała brudną wodę?

Tak. Była to jedna z najważniejszych cech produktu. Zużyta ciecz trafiała do oddzielnej komory zamiast pozostawać na nakładce.

Czy Scooby można używać na drewnie?

Wyłącznie na prawidłowo uszczelnionej podłodze dopuszczonej do mycia wodą. Nie należy stosować jej na surowym drewnie, uszkodzonych panelach ani powierzchniach ze szczelinami, do których może dostać się ciecz.

Jaki płyn można wlewać do Scooby?

Najbezpieczniej używać środka wyraźnie dopuszczonego przez iRobot dla danego modelu. Aktualne materiały wsparcia wskazują kompatybilne środki, ale część dawnych płynów Scooba została wycofana. Nie należy stosować płynów silnie pieniących, olejków eterycznych ani przypadkowych detergentów.

Dlaczego Scooba nie wracała do stacji?

Scooba nie była projektowana tak jak Roomba ze stacją dokującą. Użytkownik ręcznie przygotowywał, przenosił i podłączał urządzenie do ładowania.

Która Scooba była najlepsza?

Scooba 450 była najbardziej zaawansowaną generacją i oferowała najlepszy proces czyszczenia. Scooba 390 miała jednak bardziej dojrzałą, wieloletnio rozwijaną konstrukcję rodziny 300.

Dlaczego iRobot przestał produkować Scoobę?

Linia była droga i wymagająca w obsłudze, natomiast prostsze roboty Braava były łatwiejsze do sprzedaży oraz codziennego użytkowania. Do 2016 roku Scooba została zastąpiona w ofercie przez rodzinę Braava.

Robot Scooba – ambitny robot, którego rynek nie był gotowy obsługiwać

Scooba pokazała, że robot domowy może nie tylko rozprowadzać wodę, ale rzeczywiście umyć podłogę i zebrać z niej brudną ciecz. Była wyspecjalizowana, mechanicznie rozbudowana i pod względem czyszczenia bardziej przypominała mały automat szorujący niż współczesnego robota z mopem.

Jej największa zaleta była jednocześnie źródłem problemów. Pompy, przewody, szczotka, zbiorniki i układ odsysania zapewniały dobre rezultaty, ale wymagały płukania i konserwacji po każdym cyklu. Dla masowego użytkownika prostsza Braava okazała się wygodniejsza, nawet jeśli nie czyściła równie głęboko.

Dziś Scooba pozostaje ważnym etapem w historii robotów sprzątających. Wiele pomysłów zastosowanych w niej dwie dekady temu powraca w nowoczesnych urządzeniach z aktywnym wałkiem i oddzielnym zbiornikiem brudnej wody. Różnica polega na tym, że współczesne roboty próbują połączyć tę skuteczność z automatyczną stacją, mapowaniem i znacznie mniejszą obsługą.